Kaan Kansu Toprak

Neye bakıyorsun öyle? İçindeki nedir ki? Nedir bu alem, nedir bu kor? Gördüğüm iki gözüm kör mü kör Yanmayı tarif edebilseydi dilim Aşkın karşısında eğilen ruhuma ne söyleyebilirdi ki? Kaç aynayı kırman gerekiyor sordun mu hiç kendine? İyilik kötülükle karşılaşınca ne yapar? Hiç düşündün mü? Peki karanlıkta olanların aynaları! Cehennemi gösteren... Kirli mi kirli... Kendin olmaktan vazgeçtiğinde Kabul görsen bile kaybolacaksın Kendin kalmayı seçtiğinde Görünmesen bile tam olacaksın Bu meşru bir hâldir Onurlu bir duruştur ve Bâzı yalnızlıklar tesadüf değildir. Haddizâtında; Allah ile olan kimse yalnız değildir. 31 Ocak 2026 / Kaan Kansu Toprak

"Biz insan yetiştirmiyoruz, çıktı üretiyoruz.” Bu cümle kurulduğu anda mesele eğitim olmaktan çıkar, fabrikaya döner... Fabrika gibi iş gören sözde eğitim kurumları da insan yetiştiremez. Çocuk okula-kursa geç geldi: Veli'ye haber ver... Çocuk okula-kursa gelmedi: Veli'ye haber ver... Çocuk ödevini yapmadı: Veli'ye haber ver... Çocuk...: Veli'ye haber ver... Buradaki asıl mesele; çocuğun geç gelmesini, gelmemesini, ödevini yapmamasını tespitten sonra ortaya konulan duruştur. Bunları nasıl engeller ve çocuğu hayata nasıl entegre edebilirim düşüncesine hâsıl olup insanca eylem yerine, Veli'ye haber verme ve sorumluluğu üstünden atma; seri üretim mantığından başka bir şey değildir. Her birey biriciktir ve her bireyin mutlak bir ya da birçok cevheri vardır. Öğretmenin görevi hiçbir ayrım gözetmeden, her bir bireyin inşası için seferber olmaktır. Her günü en güzel şekilde yaşanılabilir hâle getirmek adına: toplumun, ülkenin ve dahi dünyanın ihyası için bu inşa sürec...